กลับมาอีกครั้งเเล้วนะ จากที่หายไปนานผ่านมาเเล้ว1ปี กับปี50 หลายๆคนคงจะมีเรื่องราวมากมายให้คิดและเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นกับปีที่ผ่านมาทั้ง ดีใจ เสียใจ คิดมาก จะทำยังไงต่อไปดี ผม ก็เป็นอีกคนที่มีเรื่องราวและความทรงจำดีๆกับปีที่ผ่านมีทั้ง อกหัก เมาเหล้า(อันนี้พบเป็นประจำทุกวัน) หนีตาย โดนไล่ฟัน เข้าเชียร์ ...อะๆ ละไว้ละกัน เพราะเรื่องบางเรื่องก้ไม่อยากจะพูดถึง แต่พูดถึงปีที่เเล้วเป็น1ปีที่ผมมีทุกความรู้สึกเลยนะ ผมคิดว่าหลายๆคนคงจะเป็นอย่างผม ผมเคยคิดเรื่องเรื่องนึง เป็นเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของคน ว่าทำไมเวลาเราได้เจอกับคนรู้จักไม่ใช่ในฐานะแฟนนะ เป็นคนที่รู็จักกันในแปบรู้จักกันโดยบังเอิญ กับอีกคนรู้จักกันแบบสิ่งที่ต้องทำเเล้วมาเจอกัน ผมจะยกตัวอย่างคนที่ผมรู้จักมา2คน คือผมรู้จักพี่คนนึงในร้านเหล้ากินเหล้าเเล้วเจอกัน เลยสนิทกันไปมาหาสู่กันบ่อยๆพี่คนนี้อายุแกก็เยอะกว่าผมเยอะนะ 4-5ปีได้ แต่คุยกันได้ทุกเรื่องแกไม่คิดว่าจะถือวัยวุติ ว่าอายุมากว่า แต่อีกคนที่ผมรู้จักแกอายุมากกว่าผมไม่เท่าไหร่แต่ทำไม แต่ต้องถือเรื่องอาวุโสด้วย เป็นผมไม่ชอบเลยเวลาจะคุยหรือชวนไปทำนั้นทำนี้ผมต้องเกร็งตัวเอง ผมก็ลองคิดนะว่า ทำไมคนที่ผมรู็จักกันโดยบังเอิญ กะรู้จักคล้ายๆกับมีสิ่งที่ต้องทำร่วมกัน ความสัมพันธ์มันถือได้ต่างกัน มีบางคนเคยบอกผมนะว่า ที่คนที่รู้จักแบบสิ่งที่ต้องทำมันคือการรู้จักกันแบบหน้าที่ หลังจากหน้าที่ก็ไปจากนั้นก็เงิน เพราะสิ่งที่ต้องทำร่วมกันนั้นอาจจะแฝงมาด้วยผลประโยชน์ แต่คนที่เจอกันโดยบังเอิญอาจจะมีความสัมพันธ์ที่แบบ ที่ไม่ได้คิดอะไร จิงใจ(แต่ก็ไม่แน่) และสนิทใจ ถ้าผมจะเลือกคบจะเลือกคบกับคนที่ผมจะไปไหนมาไหนด้วยแบบสนิทใจ คุณมีเหมือนผมมั้ย.......ฉลองให้กับแมนยูหน่อยอิอิ...อันดับ1เเล้วนะ